Yazasım Var

3. gün Paris dendiğinde en beğendiğim yer diye bellediğim Montmartre'a, Sacré Coeur’e gideceğimiz için çok sevinçliydim. Güneşli bir güne daha çok sevinemezdim, Sacré Coeur’de yine uzun uzun dua ve şükrettim, Galeri Montmartre çok enteresandı girişte Picasso, Dali eserlerinden sergiyle burun buruna geldik. Bir bilen ile gidince, turistleri yukarıda bırakıp aşağıya sokakların içine yürüdük, küçük şarap bağını gördük, evlere bayıldım. Hele burayı sanatçıların şehir yenilenirken direnip Belediye'ye karşı koruduklarını öğrenince daha da sevdim. Bir zaman Monmartre Paris'ten bağımsızlığını ilan etmiş. Orada yaşayanlar da şehir dışında ucuz kiralar sebebiyle atölye tutmuş sanatçılar. Özgür Monmartre Komünü'nü kurmuşlar. Dadaistler, Picasso ve ekibi Gökdelen Karşıtları diye bir grup kurmuşlar. Meşhur sembol Le Chat Noir - Kara Kedi yeşil panjurlu evin adıymış, burada eski kabare geleneğini hiç kapanmadan hala sürdürüren tek kabereymiş. Hediyelik eşya dükkanlarına bakan bir...

Ben çok çok mutlu oldum zarif mesajlarınıza sonsuz teşekkür ederim. Nasıl havaya girdim belli değil:) Bir düz yazımın bile yayınlama düğmesine basmak ne kadar heyecan vericiymiş, kitap yazıp baskıya verenleri çok düşündüm... off... ölür insan:). Gece paylaşınca 4'e kadar uyuyamadım yorumlar geldikçe. Sağolunuz, şevk verdiniz! Kendi hikayeme ara ara dönerim belki, şimdilik annemin yüreğine indirmeden biraz soğutayım o tarafı:) "A aa babanı da mı yazdın, niye?" diye kalakaldı annem, sonra güldü alemsin sen diye. Şimdilik komşusundan okuyor, bana bilgisayar öğretin deyip duruyordu, tabii gündeme geldi hemen:) Babamı yıllar önce kaybettiğimizden sıkıntı yok oradan. Kocamın ilk yorumu bayağı gergince, "taciz eden ben ve babanmış gibi anlaşılabilir" dedi, çok nüktedandır nasıl oraya geldi hiç anlamadım o ayrı:)) Ama okuyucu başımın tacı demek ben anlatamamışım, düzelttim "sokakta uğradığım tacizler" diye... Hassas işmiş, doğru ifade etmem lazım. İtiraf ...